Vandaag hebben we een engel ontmoet

Deze morgen zijn we eerst naar de kinderkliniek in Awasa gereden om Meskerem en Roman te laten onderzoeken. Daar kregen we goed nieuws: ze zijn alle 2 gezond!

Nadien reden we naar Let us Change waar we Aynalem, de bezielster van dit Ethiopisch-Belgische project, ontmoetten. Het voelt voor mij momenteel aan als de belangrijkste ontmoeting van mijn leven. Nog belangrijker is deze ontmoeting voor Tesfaye en zijn kinderen... 
Let us Change is een organisatie die opgestart werd door de Belg Johan Vandenbossche en Aynalem. Momenteel vangen ze 92 straatkinderen op in 3 verschillende shelters. 'Straatkinderen' is letterlijk te nemen: kinderen die, alleen of met hun moeder, op straat leven en slapen, die door niemand gerespecteerd worden, die soms worden doodgereden zonder dat er iemand om maalt. Ze krijgen er een dak boven hun hoofd, eten en scholing, zodat ze nooit meer op straat hoeven te leven en bedelen.
Op het moment dat we daar waren, waren de meeste kinderen op school. We spraken af wanneer we terug zouden komen zodat we ook de kinderen kunnen ontmoeten, dit gesprek duurde even en Aynalem vroeg ons in haar bureau plaats te nemen. Daar vertelde ik van de problemen van Tesfaye, dat we hem willen ophalen om naar de kliniek te gaan. En toen zei zij: 'I will take care of it. You can come to me, my son is a doctor in the gouvernement's hospital. He can go there with the children, if one of the children will have to stay in hospital, the family can have shelter here'.  Ik kon alleen maar wenen van blijdschap. Maar het was niet alles: ze zei dat hij later ook altijd kan terugkomen, waarschijnlijk zal er voor de jongste nadien ook nog behandeling nodig zijn, ze mogen altijd naar daar komen om te verblijven, zij zal het financiële luik regelen, 'we can arrange that'. Ik wist niet waar ik het had. Geen 'maar', gewoon 'we can arrange that'.

Er kwamen enkele kinderen thuis en ik stelde vast dat er bij de voornoemde opsomming 'een dak, eten en scholing' iets belangrijks ontbreekt: heel veel liefde. Aynalem is een echte liefhebbende moeder voor de kinderen. Hoe ze haar begroeten, hoe ze alles vertellen (ook al verstaan we het niet), je voelt de liefde aan alle gebaren, blikken, woorden.

Aynalem is een engel die ons pad gekruist heeft.
Na de ontreddering en machteloosheid die ik gisteren voelde, voel ik nu vooral dankbaarheid en hoop, dankzij deze engel.